Ας μιλήσουμε λοιπόν για ταξίδια .
ΑΝΔΡΟΣ - ΧΩΡΑ
Ένας αγαπημένος προορισμός εδώ στην Ελλάδα είναι η Ανδρος . Ένα νησί των Κυκλάδων αλλά λίγο διαφορετικό από τα άλλα . Η διαφορετικότητα οφείλετε στη πρωτεύουσα του τη Χώρα η οποία ποτέ τα τελευταία χρόνια δεν βασίστηκε στο τουρισμό αλλά στους ναυτικούς της . Η κυριότερη ασχολία του ανδρικού πληθυσμού ήταν και ακόμη είναι σε πολλές περιπτώσεις η θάλασσα .Από εφοπλιστές , καπετάνιους μέχρι και απλούς ναύτες έφερναν και φέρνουν τα προς το ζην στο νησί οπού και διαμόρφωσαν ένα αριστοκρατικό στυλ και επίσης τα γύρω χωριά από τη Χώρα που πνίγονται κυριολεκτικά στο πράσινο κάτι που δεν συμβαίνει στις υπόλοιπες Κυκλάδες .
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη δυτική πλευρά του νησιού όπου χωρίς να χάνει βέβαια σε ομορφιά , οι πιο χαλαρές παραλίες και τα πολλά ενοικιαζόμενα δίνουν ένα πιο τουριστικό χαρακτήρα στη πλευρά αυτή με σημείο αναφοράς το όμορφο Μπατσί .
Όμως ας μιλήσουμε λίγο για τη Χώρα . Χτισμένη πάνω σε ένα μεγάλο βράχο που σου δίνει την αίσθηση όσο πιο μέσα μπαίνεις ότι είσαι στη πλώρη ενός μεγάλου καραβιού ο επισκέπτης θα ξεκινήσει το περίπατο του από το σημείο όπου βρίσκετε η Λέσχη Ανδριωτών όπου και θα πρέπει να αφήσουμε αυτοκίνητο μηχανή κλπ σε κάποιο παρκινγκ που μας περιμένει παρακάτω γιατί από εκεί και πέρα θα περπατήσουμε στα πανέμορφα πλακώστροτα της Χώρας.
Όπως είπα και παραπάνω το περπάτημα ξεκινά στη Λέσχη Ανδριωτών όπου αν είμαστε τυχεροί τα καλοκαιρινά απογεύματα θα δούμε μπροστά στη Λέσχη και απέναντι στο κατάμεστο από λουλούδια κήπο της αρκετό κόσμο κυρίως καλοντυμένο και κάποιας ηλικίας να απολαμβάνει το καφέ του η το παγωτό του μεταφέροντας μας σε μια άλλη εποχή .Αμέσως μετά συναντάμε τη πλατεία Εμπειρίκου όπου μπορούμε να δούμε ένα μεγάλο νεοκλασικό κτήριο όπου τώρα στεγάζονται το γηροκομείο και το ΕΣΥ .Μπαίνοντας λοιπόν στο κεντρικό δρόμο της Χώρας είμαστε στην αγορά και μπορούμε να διακρίνουμε κάποια μαγαζιά που αριθμούν πολλά χρόνια ύπαρξης διατηρώντας ακόμα το χρώμα τους . Αφού περάσουμε κάποιους γλυκούς πειρασμούς σε ένα από τα δυο πλέον , ονομαστά ζαχαροπλαστεία της Χώρας (δυστυχώς το πιο ονομαστό "ΓΑΛΑΝΟΣ" και το καλύτερο έχει κλείσει κοντά 8 χρόνια ) συναντάμε τα πρώτα καφέ και πίσω από το μικρό πάρκο δεξιά μας βλέπουμε την εκκλησία της Παναγιάς (κοιμήσεως της Θεοτόκου). Κατηφορίζοντας και αφού περάσουμε ακόμα έναν γλυκό πειρασμό -εδώ είναι τα κλασικά αμυγδαλωτά- χαζεύοντας στη βιτρίνα του μαγαζιού το μικρό σιντριβάνι σοκολάτας , φτάνουμε στη πιο πολυσύχναστη πλατεία ,τη πλατεία Καΐρη η στο πλάτανο όπως λένε οι ντόπιοι ! Εδώ εγώ προτιμώ να αράξω για ένα καφέ να χαζέψω το κόσμο που περνά και τα παιδιά που παίζουν γύρω από το άγαλμα του Καΐρη .
Αν όμως προτιμήσουμε να συνεχίσουμε προς τη καμάρα όπως τη λένε σήμερα η "εξώπορτα" όπως τη θυμούνται οι παλιοί γιατί ήταν η είσοδος της παλιάς πόλης θα βρεθούμε σε ένα ακόμη πιο όμορφο στενάκι αλλά και πιο νησιώτικο στυλ θα έλεγε κανείς όπου καταρχάς θα μας οδήγηση στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου η οποία είναι και η Μητρόπολη και σιγά σιγά κατηφορίζοντας μέσα από τα στενά θα φθάσουμε στη πλατεία του "αφανή ναύτη" όπου το άγαλμα του δεσπόζει στο κέντρο της . Μόλις φτάσαμε στη πλώρη του καραβιού ! Νομίζω αν κοιτάξουμε γύρω μας τότε θα καταλάβουμε πως και που είναι χτισμένη η Χώρα !
Μπροστά μας βέβαια και το κάστρο ενετικής εποχής .
Αν γυρίσουμε τώρα στη πλατεία Καΐρη έχουμε ακόμα δυο όμορφες επιλογές , προς νότια να κατεβούμε τα σκαλάκια πίσω από το άγαλμα του Καΐρη και στρίβοντας αριστερά και αμέσως δεξιά έχουμε μια πανέμορφη θεα , τα σκαλιά που σα κερκίδες θεάτρου μας οδηγούν στον προαύλιο χώρο τις εκκλησιάς της Παναγίας της Θεοσκέπαστης και να χαζέψουμε από εκεί το Παραπόρτι μια όμορφη ανεμοδαρμένη παραλία όπου θα χαζέψουμε με το μικρό ποταμάκι που εκβάλει στη μια άκρη της !
Πίσω πάλι στη πλατεία Καΐρη μπορούμε να πάμε προς τα βόρεια και να κατεβούμε αυτές τις σκάλες δίπλα από το αρχαιολογικό μουσείο και να βρεθούμε στο π[περιβόητο μουσείο μοντέρνας τέχνης "Γουλανδρή " και αμέσως παρακάτω να βγούμε στο βόρειο τμήμα από όπου η θέα πάλι θα μας χαρίσει αμφιθεατρικά όλη τη περιοχή του Νημποριού όπου στο βάθος θα διακρίνουμε το ναυτικό όμιλο μα πάνω από όλα μπροστά μας στην άκρη μιας μικρής προβλήτας η μικρή εκκλησιά της Παναγίας της Θαλασσινής όπου και μόνο το σημείο όπου είναι χτισμένη διαξιολογεί το όνομά της . Ελπίζω να φάνηκαν όμορφα και χρήσιμα στον αναγνώστη τα παραπάνω και κάντε το κόπο να ξανά επισκευτητε τη σελίδα γιατί σίγουρα θα έχουμε και άλλα να πούμε και να δούμε !.